ညိဳျပာျပာ လတာျပင့္ ေျခရင္း
လႈိင္းတက္ရာ ေဗဒါတက္
လႈိင္းသက္ရာဆင္း။
ဆင္းရလည္း မသက္သာ
အုန္းလက္ေႂကြ ေရေပါေလာ
ေမ်ာစုန္လို႔လာ။
အဆင္းန႔ဲအလာ ေဗဒါမ-အေထြး
အုန္းလက္ေႂကြ သူ႔နံေဘး
ေဆာင့္ခဲ့ရေသး။
ေဆာင့္ခဲ့လည္း မသက္သာ
ေနာက္တစ္ခ်ီ ဒီတစ္လံုးက
ဖံုးလိုက္ျပန္ပါ။
ျမဳပ္ေလေပါ့ေပၚမလာ မေဗဒါ-အလွ
တစ္လံကြာ လႈိင္းအႂကြ
ေပၚလိုက္ျပန္ရ။
ေပၚျပန္လည္း မသက္သာ
ေခ်ာင္းအဆြယ္ ေျမာင္းငယ္ထဲက
ဘဲထြက္လို႔လာ။
ဘဲအုပ္မွာ တစ္ရာႏွစ္ရာ
မေဗဒါက တစ္ပင္ထဲ(တည္း)။
အယက္အကန္ခံလို႔
ေဗဒါပ်ံ အံကိုခဲ
ပန္းပန္လ်က္ပ။ဲ
Posted via Blogaway
0 comments:
Post a Comment